Print
Zoom In
Zoom Out

چگونه پرتغال هنر 500 ساله کاشی های دیواری را زنده نگه داشته است؟

تاریخ انتشار: سه شنبه , 23 دی 1399 10:00

در نزدیکی محله آلکانتارا در شهر لیسبون، کارگاه کاشی سازی فابریکا سنت آنا از شیوه تولید کاشیهای دیواری سال 1741 استفاده می کند. صنعتگران فرشته ها و گل ها را رنگ می کنند و چرخش های زیبا و خطوط پررنگ مربع های سفید را جلوه خاصی می بخشند.

به گزارش گروه حقوقی بین المللی نگرش نوین (MVCG) به نقل از نشنال جئوگرافی، کارگاه های تولید این کاشی ها در لیسبون به یک مکان مهم برای گردشگران پایتخت پرتغال تبدیل شده است. اما در حقیقت تماشای این کاشی های دیواری کار چندان سختی نیست، تمام خیابانهای لیسبون پوشیده از این کاشی ها است.

در سراسر پرتغال کاشی های دیواری بخش جدانشدنی از چشم انداز هستند. به رغم این که درختان گرمسیری لیسبون قرنها پیش از سرزمینهای دوردست به این سرزمین منتقل شد، کاشی های دیواری نماینده هویت پرتغالی است.

در تکرار نقوش یا صفحات بی همتا، تصاویری 12 سانتیمتر در 12 سانتیمتر به ساختمانها و بناهای تاریخی از داخل یا خارج شخصیت بخشیده است. چشم انداز این کاشی ها در هزاران طرح نشان دهنده غنای فرهنگی این منطقه است.

اگرچه به علت پاندمی کووید-19 گروه های گردشگران از کارگاه های کاشی های دیواری بازدید نمی کنند، اما این کارگاه ها همچنان طرح های کلاسیک و یا جدید خود را برای علاقمندان محلی یا بین المللی تولید می کنند. محبوبیت این سنت 500 ساله که شاهد مد، دزد و فرآیند مدرنیته بوده همچنان بدون تغییر باقی مانده است.

ماریا آنتونیا پینتو دماتوس از موزه بین الملی کاشی دیواری در لیسبون می گوید که هربار که مجبور می شود واژه کاشی دیواری (azulejo) را ترجمه کند، مکث می کند، چرا که گویی در ترجمه تمام بار تاریخی و فرهنگی این کلمه از بین می رود.

این موزه در یک صومعه قرن شانزدهمی قرار دارد، جایی که فردیناند ماژلان کاوشگر پرتغالی تلاش می کرد قدرت و نفوذ اروپا را وارد آمریکا و اقیانوس آرام کند.

مجموعه این موزه پنج قرن تاریخ را دربر می گیرد، از الگوهای هندسی که ریشه در کاشیهای اسلامی دارد گرفته تا طراحی های معاصر که برای هر کسی که سوار مترو لیسبون می شود آشنا است. در طبقه فوقانی موزه یک اثر خاص وجود دارد که تأثیری ماندگار از خود به جا می گذارد: یک صفحه پانوراما با عرض 22 متر قبل از زلزله ویرانگر در سال 1755.

از قضا ، بزرگترین بدشانسی شهر لیسبون نقطه عطفی برای کاشی های دیواری به شمار می رود. کاشی های دیواری پیشتر از ویژگیهای داخلی خانه ها بودند، اما در زمان بازسازی شهر از این کاشی ها که تصاویری از مقدسین و فرشتگان داشتند برای انتقال حس اطمینان دورماندن از بلاهای آینده در فضای خارجی هم مورد استفاده قرار گرفت.

از نظر مقاومت باید گفت که این کاشی ها بسیار دربرابر آب و هوا مقام هستند و تولید آنها نیز نسبتا ارزان است. در قرن نوزدهم کاشی های دیواری به راه حلی برای نماسازی تبدیل شدند که همزمان اجازه تزئین را هم فراهم می کرد.

ایستگاه های مترو لیسبون بهترین مکان برای تماشای کاشی های دیواری مدرن هستند . در اواسط قرن بیستم کاشی های دیواری تصویری فرسوده داشتند. اما در آن زمان برزیلی ها طراحی های جدید را آغاز کردند و تغییر کاشی های دیواری میسر شد. اکنون ایستگاه های مترو به شواهد زیبایی از عصر جدید تبدیل شده اند.

جای تعجب نیست که کاشی های دیواری به کارت پستالهای پرتغال تبدیل شده اند. اما این کاشی های دیواری در برخورد با فرهنگهای دیگر سفر را تداعی می کنند. از لیسبون تا سالوادور برزیل تا گوا هندوستان و سفر طولانی کاشی های دیواری همیشه روی زمین و هفت دریا مکتوب شده است.

سهم 16 میلیارد یورویی گردشگری در تولید ناخالص داخلی پرتغال

وضعیت نامشخص صنعت گردشگری پرتغال تا پایان سال 2021

7 دلیل برای آنکه در تعطیلات بعدی به پرتغال سفر کنیم

با 13 روستای زیبای پرتغال آشنا شوید

صنعت گردشگری پرتغال کاملا احیا می شود

راه اندازی ستاد گردشگری مسئولانه و پایدار در پرتغال

پرتغال میزبان اولین روستای عشایر دیجیتال اروپا می شود

امضای قرارداد 60 میلیون یورویی میان پرتغال و گینه در زمینه های آموزشی ، قضایی و بهداشتی

برنامه هیلتون برای افتتاح 3 هتل جدید در پرتغال

مدارس بین المللی و دوزبانه پرتغال توسعه می یابند